Poznat je i kao “vitamin sunca” zato što ga tijelo može samo proizvoditi kada je koža izložena sunčevim zracima. Ipak, savremen način života često otežava dovoljno izlaganje suncu. Boravak u zatvorenom prostoru, zagađenje vazduha, korišćenje krema sa zaštitnim faktorom i život u urbanim sredinama mogu doprinijeti nedostatku vitamina D.
Zbog toga je važno unositi ga i putem hrane ili suplemenata. Prirodnih izvora vitamina D nema mnogo, ali ga najviše ima u masnoj ribi poput lososa, haringe, sardine i tune. Losos se smatra jednim od najboljih izvora, posebno onaj iz divljeg ulova, dok sardina i haringa takođe sadrže značajne količine ovog vitamina.
Tuna iz konzerve može biti praktičan izvor vitamina D, ali se preporučuje umjeren unos zbog prisustva metil-žive. Vitamin D nalazi se i u žumancetu jajeta, a njegova količina zavisi od ishrane i izloženosti suncu kokoške koja je snijela jaje.
Pečurke su poseban izvor vitamina D2 jer pod uticajem UV svjetlosti same stvaraju ovaj vitamin. Divlje pečurke i one tretirane UV svetlošću sadrže više vitamina D od komercijalno uzgajanih pečuraka koje rastu u mraku, piše Naj Žena.
Dodatni izvori mogu biti obogaćene namirnice poput mlijeka, biljnih napitaka, pahuljica, sokova i drugih proizvoda kod kojih je na ambalaži naglašeno da sadrže dodat vitamin D.
Ovaj vitamin je posebno važan za djecu i razvoj kostiju, pa se često preporučuje suplementacija od najranijeg uzrasta. Njegov nedostatak može dovesti do rahitisa, bolesti koja izaziva omekšavanje i deformacije kostiju. Zbog značaja za imunitet, vitamin D se često nalazi i u preparatima za jačanje organizma, kao i u proizvodima koji se koriste tokom prehlade i gripa.
Saznajte sve o najvažnijim vijestima i događajima, pridružite se našoj Viber zajednici ili čitajte na Google News.