Uvin čaj je eliksir za urinarne tegobe: Stručnjaci upozoravaju da ga ne pijemo na svoju ruku

Uva je biljka koja je odobrena u Njemačkoj za liječenje upala mokraćnih puteva. Priznata je kao tradicionalni biljni lijek od strane Evropske agencije za lijekove, ali uz stroga ograničenja u smislu bezbjednosti i dužine primjene.

Uva djeluje na taj način što antibakterijsko jedinjenje putem urina direktno dospijeva u bešiku.

Kako djeluje uvin čaj?

Ljekoviti dio biljke nije plod, već sam list uve. Listovi se najčešće prodaju kao sušeni čaj, kapsule, tablete ili tečni ekstrakti. Ključno jedinjenje u listovima uvina čaja je arbutin, neaktivni oblik antibakterijskog sredstva. Nakon konzumacije, arbutin se apsorbuje u tankom crijevu i odlazi u jetru, gdje ga enzimi razgrađuju u hidrohinon. Organizam zatim hidrohinon vezuje za druge molekule i šalje ga u bubrege da ga izluči.

Kada ove supstance stignu do bešike, bakterije koje izazivaju infekciju mokraćnih puteva razgrađuju jedinjenja i oslobađaju slobodni hidrohinon upravo na mjestu infekcije. Laboratorijska istraživanja pokazuju da hidrohinon djeluje antibakterijski protiv više mikroorganizama, uključujući Ešerihiju koli, bakteriju odgovornu za većinu urinarnih infekcija. Na taj način arbutin funkcioniše kao ciljano sredstvo za dostavljanje aktivne supstance direktno do mjesta infekcije.

Može li uvin čaj da zamijeni antibiotike?

Uvin čaj se najčešće koristi kod blažih infekcija donjih mokraćnih puteva koje izazivaju peckanje, učestalo i neodložno mokrenje i osjećaj hitnosti. Njemački savezni institut za lijekove i medicinska sredstva odobrio ga je za upale mokraćnih puteva, a u Njemačkoj se izdaje i na recept za ovu namjenu. Smatra se da ima diuretska, antiseptička i protivupalna svojstva.

Klinički dokazi su obećavajući, ali još uvijek ograničeni. Manje istraživanje u kojem je učestvovalo 57 žena sa ponavljanim urinarnim infekcijama pokazalo je da kombinacija uvina čaja i korijena maslačka može da pomogne u sprečavanju ponovne pojave urinarne infekcije.

Ipak, ovi podaci nisu dovoljno snažni da bi zamijenili antibiotike. Uvin čaj se više smatra tradicionalnim biljnim lijekom sa potencijalnim koristima nego potvrđenom zamjenom za standardno liječenje bakterijskih infekcija.

Doziranje i način upotrebe

Evropska agencija za lijekove preporučuje maksimalan dnevni unos od 840 mg arbutina. U kliničkim istraživanjima korišćeno je oko 630 mg arbutina dnevno, podijeljeno u tri doze tokom pet do šest dana.

Čaj se priprema potapanjem oko tri grama sušenih listova u hladnu ili toplu vodu. Hladni pripravci se nekada preporučuju jer izvlače manje tanina, koji mogu da iritiraju želudac.

Ograničenja i bezbjednost uvinog čaja

Hidrohinon, koji ima antibakterijsko dejstvo, može da bude toksičan kod dugotrajne upotrebe. Evropska agencija za lijekove jasno navodi da uvin čaj ne smije da se koristi duže od jedne sedmice u kontinuitetu i ne više od pet puta godišnje bez nadzora ljekara.

Dugotrajna upotreba povezuje se sa opterećenjem jetre, oštećenjem bubrega i čak problemima sa očima.

Zabilježen je slučaj žene koja je više godina svakodnevno pila uvin čaj kako bi spriječila urinarne infekcije i razvila ozbiljno oštećenje mrežnjače oka.

Čaj se priprema potapanjem oko tri grama sušenih listova u hladnu ili toplu vodu. 

Ipak, kratkotrajna upotreba u preporučenim dozama smatra se bezbjednom za većinu odraslih osoba.

Ko ne bi trebalo da koristi uvin čaj

Uvin čaj se ne preporučuje:

tokom trudnoće i dojenja

osobama sa bolestima bubrega

djeci

pacijentima sa ozbiljnim infekcijama mokraćnih puteva koje prate temperatura, bolovi u leđima ili krv u urinu

U ovim slučajevima potrebna je terapija antibioticima, a ne biljni preparati.

Najčešći neželjeni efekti

Kada se koristi kratko i u preporučenim dozama, uvin čaj se uglavnom dobro podnosi.

Najčešće tegobe su:

mučnina

nelagodnost u stomaku

iritacija želuca zbog tanina

Tokom korišćenja urin može da poprimi zelenkasto-braon boju. Ova promjena je bezopasna i nestaje nakon prestanka upotrebe čaja, piše Kurir.